Vakantiefoto’s .– van mijzelf incluis – zijn in veel gevallen saai. Niets om op te hangen boven de bank. Dat heeft me geïnspireerd de basisopleiding te volgen van de Fotovakschool en vervolgens een reeks workshops bij beroepsfotografen. Aldus raakte ik vertrouwd met composities en andere kneepjes van het vak.

Blijft over de creatieve kant die je toch echt zelf moet realiseren. Waar kijk je naar enhoe wil je dat vastleggen? Heel veel foto’s leggen rechttoe rechtaan vast wat zich voor de camera bevindt. Oneerbiedig ook wel kiekjes genoemd. Tijdens groepsreizen ontkom ik daar ook niet altijd aan. Snel vastleggen en doorlopen, Feitelijk juist maar zelden het bekijken waard.

Binnen deze beperkingen heb ik nog steeds plezier van mijn hobby. Wat mij boeit is zoeken van het bijzondere in het alledaagse. Opnieuw leren kijken als het ware. In mijn geval zoek ik vooral mensen die typerend zijn voor de omgeving waar ik me bevind. Dit heeft onder meer een grote voorraad portretten opgeleverd. Tot mijn genoegen zijn daarvan een aantal gepubliceerd in Chip-photo-magazine, een vakblad dat inmiddels ter ziele is. Reden om een andere weg te zoeken om foto’s te kunnen delen. Zoals deze website.

De foto’s op deze site zijn gemaakt tijdens reizen naar (in willekeurige volgorde): Noordkaap, IJsland, Farne Islands, Polen, Berlijn, Lithouwen, Letland, Estland, Venetië, Rome, Israel, Turkije, Jordanië, Egypte, India, Nepal, China, Cambodja, Thailand, Vietnam, Indonesië, Japan, Zuid Afrika, Rio de Janeiro, Cuba, Mexico, Belize, Guatemala, Honduras, Verenigde Staten.